Aroma ... กลิ่นของความรัก ..กลิ่นของความรัก .. ไม่เคยจะจางหายไป...: giugno 2007

13 giugno

เขาพูดว่าเรา ..ไม่เอาไหน ให้รู้ตัวหน่อย..

ถูกตอกย้ำบ่อยๆ .. ก็ชักยังไง..

เก็บมาคิดเป็นเรื่องราว .. ยิ่งทำให้เราไม่มั่นใจ ..

จะทำได้ไหม.. จะทำไงดี..

เล่าให้แม่ฟัง..แต่ยังขำ แล้วพูดคำหนึ่ง..

คำที่ซึ้งในใจ.. ทุกๆ นาที

ทำได้ไหม..ทำได้รึเปล่า ก็มีแค่เราที่จะรู้ดี.. ลองทำสักที .. มัวนั่งท้อทำไม

*** ถึงใครไม่รู้เลย..ไม่เลยไม่ต้องแคร์.. ก็เรายังมีแม่ที่รู้ว่าเราคิดอย่างไร..

แม่ยังอยู่ข้างกัน .. และเชื่อว่าฉัน .. ต้องทำได้ ...

ใครจะมองยังไง .. บอกให้เค้าคอยดู...

เค้าว่าเราไม่เอาไหน .. ให้เค้าพูดกัน จะไม่ไหว..ไม่หวั่น .. ให้เสียเวลา

สิ่งที่ฝันนั้นจะไกล.. จะเหนื่อยเท่าไร .. ก็จะคว้ามา ..

เอาความศรัทธา .. เป็นที่ตั้งในใจ

ซ้ำ (***) วันหนึ่งก็รู้กันเอง (***) .. วันหนึ่งก็รู้กันเอง ...

P. S . รักแม่นะคะ