Profilo di Diariiiz-botanAroma ... กลิ่นของความรั...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
19 agosto สิ่ง ที่ เพิ่ง ผ่าน พ้น ไป3 สัปดาห์ กับความวุ่นวายในชีวิต
ไม่ว่าจะเรียน ... ทำงาน .. การบ้าน..สอบจุดประสงค์...ทำโครงาน..และเป็นตัวแทนโรงเรียน....
ดูเหมือนจะว่างๆ แต่ความจริงในความรุสึกมันก้อยุ่งสุดๆ
ผ่านวันวิทย์มข มาก้อเท่ากับยกภูเขาออกจากอกไปได้
(เซงจอร์จ กรรมการไม่เชื่อว่าทำโครงงานเอง.. ไม่มีอะไรจะพูดอะค่ะ .. คิดมาได้นะ ..
ด๊อกเตอร์ทั้งนั้น..ไม่เข้าตากรรมการก้อไม่เป็นไร ...
อย่างน้อยก้อ กินใจผู้ชม และเกษตรกรผู้เลี้ยงไหม .. อิอิ.. กำไรชีวิต .. ได้ทำอะไรเพื่อสังคมค่ะ ..)
วันวิทย์ ม. สารคามก็เพิ่งผ่านไปกับความแป๊ก ... โดยเฉพาะแล็บชีวะ
แต่ก้อต้องยอมรับทีมที่ได้ที่ 1 ได้ 100 คะแนน เต็ม... ทำได้ไงเนี่ย
ไอ้เรา ส่งดูโครโมโซมแทบตาย เห็นได้แค่อินเทอร์เฟส กะโปเฟส เท่านั้น
เมตาเฟส แอนนาเฟส เทโลเฟส ไม่เห็นอะไรกะเค้าหรอก 5555+
แป้กจริงๆ ^^
แต่เสร็จสิ้นภารกิจก้อสบายใจหน่อย
ช่วงหลังๆ มาไม่ค่อยได้เขียนไดอารี่หรอก ชีวิตก็เรื่อยๆ แต่ก้อยังมีเวลามาผ่อนคลายกับอินเทอร์เน็ต
ไม่มีเวลาเช็คเมลล์ 50-60 ฉบับ
เหมือนเป็นช่วงสะสางเมลล์ 55+(แต่ก้ออ่านทุกฉบับนะ.. บางครั้งก้อรุสึกขี้เกียจส่งต่ออ่ะ)
ม.6 แล้วเหรอนี่... รู้สึกที่ผ่านมา ยังไม่ค่อยได้ความรู้อะไรเลย..555+
รุ้สึกเหนื่อยใจยังไงก้อไม่รุ บอกไม่ถูก...
เบื่อๆ บางครั้งมีเรื่องราวก้อไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง เพื่อนเก่าก็เกรงใจเค้า คงยุ่งๆกับเตรียมสอบเอ็นท์
เพื่อนที่นี่(บางคน) ก้อไม่อยากจะฟัง
บางครั้งก้อรู้สึกน้อยใจเหมือนกันนะ ..(เบื่อตัวเอง เมื่อไหร่จะหาย Sensitive ซักทีว้า)
เวลาเราฟังเพื่อนพูด แม้เวลาเราจะนอนก้อรับฟัง .. บางครั้งหลับไปแล้วก้อตื่นเพราะเพื่อนพูด..
เวลาอ่านหนังสือ ก้อรับฟังสิ่งที่เพื่อนจะเล่า .. แม้กระทั่งอาบน้ำยังฟังสิ่งที่เพื่อนเล่า
(แม้บางครั้งจะไม่ค่อยได้ยินบ้างก้อเหอะ)
แต่เวลาที่เราพูดอะไรเค้ากลับไม่ค่อยใส่ใจ ... เพราะเรื่องราวของเรามันยาวเกินไป
ก้อยอมรับข้อเสียของตัวเองเหมือนกันนะ
เวลาที่มีเรื่องจะเล่าทีไร เล่าสั้นๆ ไม่ค่อยได้ ... ตัดต่อไม่ค่อยเป็น
เพื่อนเค้าก้อไม่อยากจะฟังอะไรที่มันยาวๆ เค้าคงจะเบื่อ...
จะมีก้อแต่ "แม่ "กับ "ต." เท่านั้นที่รับฟังเรื่องอะไรที่มันยาวๆ จากปากชั้น...
เอาเถอะ
ไม่โกรธและไม่โทษใคร
แต่บางครั้งมันก้อรู้สึกน้อยๆ ใจเหมือนกันเนอะ ..
เห็นสีหน้าของผู้ฟังที่ไม่อยากจะฟังเท่าไหร่ ไอ้เราก้อจ๋อย...
บางครั้งชั้นสวนกลับแรงๆ เหมือนกันเวลาที่โดนเบรค ...!! ใครเคยก้อคงเข้าใจว่าเปงงาย
แต่คนไม่ค่อยแคร์ก้อดีไป .. อยากจะทำบ้าง แต่ไม่ค่อยจะได้ ... T_T
บางครั้งมันก้อทนไม่ค่อยได้อ่ะ ... แย่จริง พักหลังๆ นี่ ความอดทนน้อยชะมัด ...
คอยพูดให้คนที่เค้าพร้อมที่จะรับฟังจริงๆ ไม่ดีกว่าเหรอ ... สบายใจดี ..
ว่าแล้วก้อไม่มีอะไรจะเขียนต่อ
ตอนนี้คิดถึงบ้านที่ซู้ดดดดดดดดดดด อยากกลับไปหา พ่อ แม่ .. พี่ ชาย และพี่สะใภ้ ...อุ่นใจ
วันแม่ก้อไม่ได้กลับ
แต่ก็ยังรักและคิดถึงเสมอแม่นะคะ ...
ขอบคุณอาจารย์ที่ให้กำลังใจเวลาแข่งขัน ...
ขอบคุณเพื่อนที่ดี และจริงใจ
.
.
.
..
.
.
.
.รู้สึกโล่งใจ กับงานหลายอย่างที่เสร็จซะที ... วู้ววววว เย้ ....
วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อน
..
.
PS. HBD เฟียต 15 สค .. แฮปแล้วน้า ที่ร้านเต็กกอ
HBD ไอ้หลีเพื่อนรัก 16 สค (ขอโทษอีกทีนะเว้ยยย ที่โทรไปช้าอ่ะ.. กราบขอโทษงามๆอีกครั้ง )
|
|
|
