Profilo di Diariiiz-botanAroma ... กลิ่นของความรั...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
Aroma ... กลิ่นของความรัก ..กลิ่นของความรัก .. ไม่เคยจะจางหายไป...สเปซ โก๊ะๆ อ่า ^^" ไม่ มี อาราย มากมาย [C]ame[R]a_llllBOTANllll 's space 19 agosto สิ่ง ที่ เพิ่ง ผ่าน พ้น ไป3 สัปดาห์ กับความวุ่นวายในชีวิต
ไม่ว่าจะเรียน ... ทำงาน .. การบ้าน..สอบจุดประสงค์...ทำโครงาน..และเป็นตัวแทนโรงเรียน....
ดูเหมือนจะว่างๆ แต่ความจริงในความรุสึกมันก้อยุ่งสุดๆ
ผ่านวันวิทย์มข มาก้อเท่ากับยกภูเขาออกจากอกไปได้
(เซงจอร์จ กรรมการไม่เชื่อว่าทำโครงงานเอง.. ไม่มีอะไรจะพูดอะค่ะ .. คิดมาได้นะ ..
ด๊อกเตอร์ทั้งนั้น..ไม่เข้าตากรรมการก้อไม่เป็นไร ...
อย่างน้อยก้อ กินใจผู้ชม และเกษตรกรผู้เลี้ยงไหม .. อิอิ.. กำไรชีวิต .. ได้ทำอะไรเพื่อสังคมค่ะ ..)
วันวิทย์ ม. สารคามก็เพิ่งผ่านไปกับความแป๊ก ... โดยเฉพาะแล็บชีวะ
แต่ก้อต้องยอมรับทีมที่ได้ที่ 1 ได้ 100 คะแนน เต็ม... ทำได้ไงเนี่ย
ไอ้เรา ส่งดูโครโมโซมแทบตาย เห็นได้แค่อินเทอร์เฟส กะโปเฟส เท่านั้น
เมตาเฟส แอนนาเฟส เทโลเฟส ไม่เห็นอะไรกะเค้าหรอก 5555+
แป้กจริงๆ ^^
แต่เสร็จสิ้นภารกิจก้อสบายใจหน่อย
ช่วงหลังๆ มาไม่ค่อยได้เขียนไดอารี่หรอก ชีวิตก็เรื่อยๆ แต่ก้อยังมีเวลามาผ่อนคลายกับอินเทอร์เน็ต
ไม่มีเวลาเช็คเมลล์ 50-60 ฉบับ
เหมือนเป็นช่วงสะสางเมลล์ 55+(แต่ก้ออ่านทุกฉบับนะ.. บางครั้งก้อรุสึกขี้เกียจส่งต่ออ่ะ)
ม.6 แล้วเหรอนี่... รู้สึกที่ผ่านมา ยังไม่ค่อยได้ความรู้อะไรเลย..555+
รุ้สึกเหนื่อยใจยังไงก้อไม่รุ บอกไม่ถูก...
เบื่อๆ บางครั้งมีเรื่องราวก้อไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง เพื่อนเก่าก็เกรงใจเค้า คงยุ่งๆกับเตรียมสอบเอ็นท์
เพื่อนที่นี่(บางคน) ก้อไม่อยากจะฟัง
บางครั้งก้อรู้สึกน้อยใจเหมือนกันนะ ..(เบื่อตัวเอง เมื่อไหร่จะหาย Sensitive ซักทีว้า)
เวลาเราฟังเพื่อนพูด แม้เวลาเราจะนอนก้อรับฟัง .. บางครั้งหลับไปแล้วก้อตื่นเพราะเพื่อนพูด..
เวลาอ่านหนังสือ ก้อรับฟังสิ่งที่เพื่อนจะเล่า .. แม้กระทั่งอาบน้ำยังฟังสิ่งที่เพื่อนเล่า
(แม้บางครั้งจะไม่ค่อยได้ยินบ้างก้อเหอะ)
แต่เวลาที่เราพูดอะไรเค้ากลับไม่ค่อยใส่ใจ ... เพราะเรื่องราวของเรามันยาวเกินไป
ก้อยอมรับข้อเสียของตัวเองเหมือนกันนะ
เวลาที่มีเรื่องจะเล่าทีไร เล่าสั้นๆ ไม่ค่อยได้ ... ตัดต่อไม่ค่อยเป็น
เพื่อนเค้าก้อไม่อยากจะฟังอะไรที่มันยาวๆ เค้าคงจะเบื่อ...
จะมีก้อแต่ "แม่ "กับ "ต." เท่านั้นที่รับฟังเรื่องอะไรที่มันยาวๆ จากปากชั้น...
เอาเถอะ
ไม่โกรธและไม่โทษใคร
แต่บางครั้งมันก้อรู้สึกน้อยๆ ใจเหมือนกันเนอะ ..
เห็นสีหน้าของผู้ฟังที่ไม่อยากจะฟังเท่าไหร่ ไอ้เราก้อจ๋อย...
บางครั้งชั้นสวนกลับแรงๆ เหมือนกันเวลาที่โดนเบรค ...!! ใครเคยก้อคงเข้าใจว่าเปงงาย
แต่คนไม่ค่อยแคร์ก้อดีไป .. อยากจะทำบ้าง แต่ไม่ค่อยจะได้ ... T_T
บางครั้งมันก้อทนไม่ค่อยได้อ่ะ ... แย่จริง พักหลังๆ นี่ ความอดทนน้อยชะมัด ...
คอยพูดให้คนที่เค้าพร้อมที่จะรับฟังจริงๆ ไม่ดีกว่าเหรอ ... สบายใจดี ..
ว่าแล้วก้อไม่มีอะไรจะเขียนต่อ
ตอนนี้คิดถึงบ้านที่ซู้ดดดดดดดดดดด อยากกลับไปหา พ่อ แม่ .. พี่ ชาย และพี่สะใภ้ ...อุ่นใจ
วันแม่ก้อไม่ได้กลับ
แต่ก็ยังรักและคิดถึงเสมอแม่นะคะ ...
ขอบคุณอาจารย์ที่ให้กำลังใจเวลาแข่งขัน ...
ขอบคุณเพื่อนที่ดี และจริงใจ
.
.
.
..
.
.
.
.รู้สึกโล่งใจ กับงานหลายอย่างที่เสร็จซะที ... วู้ววววว เย้ ....
วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อน
..
.
PS. HBD เฟียต 15 สค .. แฮปแล้วน้า ที่ร้านเต็กกอ
HBD ไอ้หลีเพื่อนรัก 16 สค (ขอโทษอีกทีนะเว้ยยย ที่โทรไปช้าอ่ะ.. กราบขอโทษงามๆอีกครั้ง )
14 luglio เล่าเรื่องวันวาน...เมื่อวาน ศุกร์ 13 กรกฎา ..
แข่งทักษะวิทย์ รอบคัดเลือกเปงตัวแทนเขตอ่ะ
ผู้คนในโรงเรียนมากมาย วุ่นวายมั่ก
แล็บฟิสิกส์ 1.5 ชั่วโมง ตอนแรกก็เครียดๆ เห็นแป๊กทำหน้าคิดไม่ออก
ตายแน่เลย ฉานกะชมพู่ ถ้าแป๊กคิดไม่ออก ตอนวางแผน มันเขียนสมการคณิตเต็มไปหมด งงเต๊กเลยอ่า..
มีเครื่องเคาะกระดาษ ถุงทราย แถบกระดาษ สปริง (K = 100 N/m) ดินน้ำมัน ด้าย ไม้เมตร กระดาน เทบใส กรรไกร
ให้หามวลของดินน้ำมันอ่ะ
ก้อเลยหา ค่า g ที่แก่นนครก่อน
ได้ 9.4 m/s2 อันที่จริงจะได้เยอะกว่านี้อยู่ แต่ฉันลากกราฟต่ำไปนิสนึง 55555
ได้ค่า g ก้อเลยมาหามวล โดยใช้สปริงอ่ะ
เสร็จ แล็บฟิสิกส์ก้อ ไปแข่งแล็บชีวะ + เคมี รวมเเล้วชั่วโมงครึ่ง
ทำแทบไม่ทัน
แล็บชีวะ ให้สาร a b c มา แล้วก้อให้หาว่าสารไหนมีความเข้มข้นมากกว่ากัน
ก้อ พิจารณาเซลล์ที่ส่องดูอ่ะ แป๊กกะชมพู่ทำไสด์ เปเปอร์ชีวะกัน ฉันไม่ได้แตะเลย 555
ฉันมัวแต่ยุ่งกะแล็บเคมี
สั่งตั้ง2 ตอนอ่ะ
สาร A B C จงแสดงวิธีทดลองว่า สารไหนเป็นกรด อะซิติก สารไหนเป็น ซัลฟิวริก
มีNaoH , แบเรียมคลอไรด์ , ฟีนอฟทาลีน เปงต้น
อีกตอนหนึ่งถ้ารู้ว่าสารไหนเป็นอะซิติกแล้วก้อ มาไตเตรทหาความเข้มข้นต่อ
เหนื่อย โคตรรรรรรรรรรรร .....
ทำแทบมือหงิกเลย
เขียนแล็บเกือบไม่ทัน เขียนเสร็จนะ แต่เขียนลวกๆๆ ไม่ได้ทบทวนเลย
อาจารย์รร ไรไม่รู้ มาจ้องแต่กลุ่มเรา แถมยังชิงเปเปอร์ไปตรวจอีก แม้....!!! เซ็ง
ไม่ได้อยากรู้ไรหรอก .. มาคอยจับผิดมากกว่า
พวกเราก้อเลยเซงโคตะระ ....
แต่ก้อชั่งเหอะ ผลออกมาได้ ที่ 2เพราะ แพ้ รร ที่ได้ที่ 1 = 1 คะแนน
เปงเพราะฉานเขียนสมการผิดแหงๆ ใจร้อนไปหน่อย ดันเขียนสมการกรดเบส เปงสมการไอออนิกซะงั้น
แทบจะลากปากกาไปกับกระดาษ
หุหุหุหุ
.
.
.
.
.
.
สงสารเพื่อนๆ เจออาจารย์ว่าแน่เลยอะ
แทบทุกปี รร เราได้แต่ที่ 1
แต่ปีนี้ดันได้ที่ 2 แต่ก้อเข้ารอบล่ะนะ T_T
.
.
.
.
.... ตองเที่ยงคืนกว่าก้อ ไปส่งลูกเกด สอบ สมาร์ทวัน ... โชคดีนะจ๊ะ
...
เท่านี้ก่อนละกัน
วันหลังจะมา up ใหม่ ..
มิสๆๆๆ เพื่อนๆ ทุกคน
13 giugno ~ แม่เชื่อ ก้อ พอ ...~เขาพูดว่าเรา ..ไม่เอาไหน ให้รู้ตัวหน่อย..
ถูกตอกย้ำบ่อยๆ .. ก็ชักยังไง..
เก็บมาคิดเป็นเรื่องราว .. ยิ่งทำให้เราไม่มั่นใจ ..
จะทำได้ไหม.. จะทำไงดี..
เล่าให้แม่ฟัง..แต่ยังขำ แล้วพูดคำหนึ่ง..
คำที่ซึ้งในใจ.. ทุกๆ นาที
ทำได้ไหม..ทำได้รึเปล่า ก็มีแค่เราที่จะรู้ดี.. ลองทำสักที .. มัวนั่งท้อทำไม
*** ถึงใครไม่รู้เลย..ไม่เลยไม่ต้องแคร์.. ก็เรายังมีแม่ที่รู้ว่าเราคิดอย่างไร..
แม่ยังอยู่ข้างกัน .. และเชื่อว่าฉัน .. ต้องทำได้ ...
ใครจะมองยังไง .. บอกให้เค้าคอยดู...
เค้าว่าเราไม่เอาไหน .. ให้เค้าพูดกัน จะไม่ไหว..ไม่หวั่น .. ให้เสียเวลา
สิ่งที่ฝันนั้นจะไกล.. จะเหนื่อยเท่าไร .. ก็จะคว้ามา ..
เอาความศรัทธา .. เป็นที่ตั้งในใจ
ซ้ำ (***) วันหนึ่งก็รู้กันเอง (***) .. วันหนึ่งก็รู้กันเอง ...
P. S . รักแม่นะคะ 17 marzo พี่สาว&น้องสาว everlastinglyน้องคะ ...วางปากกา เงยหน้า ค่ะ
กรีส ค่ะ กรีส!!
วันนี้ พี่สาวที่แสนดี ของฉันและหลายๆ คน มา เยี่ยมพวกเรา (น้องๆ สาขาค่ะ) เหอะๆๆๆ
ก้อ เลย เอา อะไรบางอย่างที่ตั้งใจทำ เพื่อพี่แนน ...
เมื่อคืนนี้นอน ตีห้า ทำของขวัญอันนี้อยู่ อย่างตั้งใจ และภูมิใจ ... สวย ค่ะ สวย (รูปฉันกะพี่สาวสุดเลิฟ)
แต่รูปฉันมากกว่า 555+
หลังจากทำเสร็จก็หลับไป ... รู้สึกตัวอีกที่ 9: 30 น. รีบอาบน้ำแต่งตัวและมุ่งหน้าไปยัง Enc.
รอ คนเริ่มน้อยลง ก็เลยให้ของขวัญ พี่แนนเองก็คงจะปลื้มใจเหมือนกัน (อิอิ) น้อง คนนี้ ยิ่งปลื้มค่ะ
ดีใจมั่กส์ ที่พี่แนนม่ายลืม...กอดแล้วกอดอีก (สองสามรอบ)
"มาน้องสาว ..มาถ่ายรูปกัน" ปลื้ม ค่ะ ปลื้ม จดจำได้ทุกคำพูดเลย
ทำไมพี่แนนต้องเรียกเด็กโก๊ะๆ อย่างฉันว่าน้องสาวด้วยล่ะ ..
ก็ เมื่อ ปีที่แล้ว .. เราสัญญาและตกลงเป็นพี่สาวน้องสาวกัน (แอบขู่บังคับ) อิอิ
คนเริ่มน้อยลง ก็เลยได้คุยกับพี่แนน นานพอสมควรเลยทีเดียว .. ขอบคุณมากน้าค้า สำหรับคำแนะนำดีดี
แล้วถ่ายรูปส์กับพี่แนนอย่างจุส์ จัยส์ ... ^^"
แล้วก้อ ยิ้มแป้นกลับจาก Enc. อย่างมีความสุข
 เดินทางโดยสวัสดิภาพนะค้าIt's all up to you ...You can't choose to be born with intelligence.
You can't choose to be born with great talents.
But whoever tries hard will make something great.
Anyone can change as practice makes perfect.
It's up to you who let your life go the way down.
It's up to you who makes excuses and stop going now.
Or you can go ahead . Make some progress.
Lead your life to the dream that you've long to be...
It's all up to you
It' s all up to me....
เพลงเพราะๆ ความหมายดีๆ แบบนี้ ไม่ได้แต่งเอง นะ Enconcept เค้าแต่ง อิอิ
P.S. Love P' Nan จัง (Nanny Angel) 10 marzo Aroma..|||กลิ่น ของ ความ รัก |||
...Aroma... ทุกครั้งเวลาที่ไม่มีใคร
04 marzo ★.• ·*.:｡✿✲-·(¯`°.•°•.★*So So *★ .•°•.°´¯)*¤°•★ ช่วงชีวิต ...  อาจดูไม่นาน ที่เธอกับฉันคบกัน อาจดูว่ามัน เกิดจากอารมณ์อ่อนไหว อาจดูเหมือนรักของเรา ไม่ค่อยลึกซึ้งเท่าไร ทุกอย่างมันเป็นไปอย่างกับฝัน อาจเป็นเพราะเรา ต่างมองไม่เห็นความต่าง ปล่อยใจหลงทาง จนต้องลงเอยอย่างนี้ ไม่อาจร่วมทางกันไป ทำได้แค่รู้สึกดี ทำได้เพียงเท่านี้เท่านั้นเอง แต่เธอก็สอนให้คนหนึ่ง ได้เรียนรู้ได้รักเป็น ได้เจอะกับความรักที่เสาะหา ขอบคุณที่สอนทุกๆอย่าง จนถึงวันที่ร่ำลา ต้องจากกันไปไกลจนแสนไกล จะจำไม่ลืม ว่าในชีวิตช่วงหนึ่ง ได้เคยซึ้งใจ กับคนที่ดีอย่างเธอ จะรวมทุกความทรงจำ ที่เราทั้งสองต่างเจอ คงอยู่ภายในใจจนนิรันดร์ แต่เธอก็สอนให้คนหนึ่ง ได้เรียนรู้ได้รักเป็น ได้เจอะกับความรักที่เสาะหา ขอบคุณที่สอนทุกๆอย่าง จนถึงวันที่ร่ำลา ต้องจากกันไปไกลจนแสนไกล จะจำไม่ลืม ว่าในชีวิตช่วงหนึ่ง ได้เคยซึ้งใจ กับคนที่ดีอย่างเธอ จะรวมทุกความทรงจำ ที่เราทั้งสองต่างเจอ คงอยู่ภายในใจจนนิรันดร์ คงอยู่ภายในใจจนนิรันดร์ 19 gennaio รอ เพียง เพื่อ พบ คุณเคย รอ ใครสักคนไหมคะ
เราเชื่อว่าทุกคนต้องเคย รอ ...
บางคนรอใครสักคน เป็นเดือน
บางคนรอใครสักคนได้เป็นปี
ทำไม เขาเหล่านั้นถึง รอได้
คำตอบคือ สิ่งที่ทำให้คนเราอดทนได้ ก็คือ"ความหวัง"
หวังอะไรเหรอ??
หวังที่จะได้ พบ หวังที่จะได้เจอ คนที่เราอยากพบ
ถึงแม้ว่าอาจจะเป็นความรู้สึก รอ เพียงแค่ฝ่ายเดียว
แล้วคำตอบสุดท้ายของคนที่ได้รอ คืออะไร?
หลายคนสมหวังกับการที่ได้รอ
หลายคนผิดหวังและเสียใจที่ได้รอ
แล้วสำหรับฉันล่ะ
ก็คงไม่ต่างอะไรกับอย่างที่สอง
คำตอบนั้นเป็นยังไงเหรอ
การที่เราตั้งใจ รอ อะไรสักอย่าง
แต่ผลตอบเรา มันกลับทำให้เราเสียใจ
แน่นอน ยังไงก็เสียใจ
แต่มัน ก็คงไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมได้หรอก
แต่มีหนทางเดียว ที่ดีที่สุด
ก็คือ การทำใจ และยอมรับความเป็นจริง
คนเรามองเรื่องของความรักไม่เหมือนกัน
เค้า มอง เรื่องของความเป็นจริง
แต่สำหรับฉัน มองความรักอย่างคนช่างฝันและจินตนาการ
แล้วแบบนี้จะเข้ากันได้อย่างไร
เข้าได้ ถ้าคนทั้งสอง พร้อมใจ
แต่มันก็เป็นจริงอย่างที่เค้าว่า..
ปรบมือ ข้างเดียว ยังไง มันก็ไม่ดัง
แล้วจะทนฝืนไปทำไม
ยังไงก็ปรบมือข้างเดียวอยู่แล้ว
ชีวิต ของเค้ามันแสนไกล
ยังไงก็สำคัญมาก
เพราะ อีกไม่นาน น้ำตาบนใบหน้าเราก็จะแห้งไปเอง
โชคดี เถอะ
เราขอให้เธอ พบเจอ คนดีๆ เรื่องดีดี ในชีวิต
และเรื่องนี้ ก็คงเป็นบทเรียน...
ที่ทำให้เรารู้ว่าประโยคที่ใครๆหลายคนพูด
"รักแท้ แพ้ ใกล้ชิด" มันเป็นความจริง
แต่ถึงอย่างไร เราก็ไม่อยากฉุดรั้งใครไว้แล้ว
คนเราย่อมมีเส้นทางที่ต้องเลือกเดินเอง
มันคงผิด ที่เราเจอกันเร็วเกินไป
ถามว่าเสียใจมั้ย
ก็เสียดายวันเวลาที่ผ่านมานะ
เสียดายที่เราไว้ใจ
แต่เสียใจมากกว่าที่เธอ ไม่เข้าใจถึงใจเรา อย่างแท้จริง
โชคดีนะ
|
|
|||||||||||||||||||
![Immagine di [P]on[D]](http://img.wlxrs.com/$live.controls.images/ic/bluemann.png)
|
|
